ေရႊျခံသူ

အေမ့မွာတမ္း

အေမက သားကိုမွာတယ္
ေကာင္းၿပီသား
အေမေျပာမယ္...။
ဘဝဆိုတာ ေခ်ာေမြ႔ၾကည္လင္ေနတဲ့ ေက်ာက္သလင္း
ေလွကားထစ္ေတြ မဟုတ္ဘူး...။
ဘဝခရီးအတက္လမ္းမွာ
သံမႈိေတြရွိတယ္
ဆူးေတြ ေျငာင့္ေတြ အဖုအထစ္ေတြ ရွိတယ္။
ဘဝအတက္ေလွကား
ပ်ဥ္ခ်ပ္ေတြကလဲေဆြးလို႔
တစ္ခ်ိန္လံုးလဲ တက္ေနရတာပဲ။
ေလွကားထိပ္ေရာက္သြားတဲ့အခါ
ေဒါင့္ခ်ိဳးေနရာေတြကို ေတြ႔ရမယ္။
တစ္ခါတစ္ရံ အေမွာင္ထဲလဲ သြားရတယ္။
မီးမရွိတဲ့ေနရာေတြေပါ့...
ဒါေပမယ့္- ေနာက္ျပန္မလွည့္နဲ႕သား
ပင္ပန္းလွပါရဲ႕ဆိုၿပီး
ေလွကားထစ္ေတြေပၚမွာလည္း ရပ္မေနနဲ႔
လိမ့္လည္း မက်ေစနဲ႔
သားတာဝန္ကေတာ့ ဆက္သြားရမွာပဲ။
နားမေနနဲ႔သား
ဆက္တက္...ဆက္တက္
ဆက္သြား...ဆက္သြား
ဘဝဆိုတာ သလင္းေလွကားထစ္ေတြလို
ေခ်ာမေနဘူး...။